Behalve als het een student van de Erasmus universiteit betreft, want dan kun je online het examenregister raadplegen. In 2003 (!!) werd door staatssecretaris Nijs bekend gemaakt dat er een diplomabank zou komen waarmee de echtheid van diploma’s beter kon worden gecontroleerd. In de databank zouden gegevens over binnen- en buitenlandse diploma’s moeten worden opgeslagen. Vervalsingen zouden daarmee ‘snel en trefzeker’ kunnen worden herkend. In Nederland behaalde diploma’s in het hoger onderwijs zouden in de diplomabank moeten worden geregistreerd. Mogelijk zou de registratie worden uitgebreid naar diploma’s uit andere onderwijssectoren.

In 2005 kondigde oud-staatssecretaris van onderwijs Rutte aan dat er een diplomaregister moest komen. In het register komen alle diplomahouders te staan, zodat werkgevers kunnen checken of de sollicitant de waarheid heeft verteld.
In maart 2007 herhaalt het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap fraude met diploma’s tegen te gaan. Daarom heeft het de IB-Groep de opdracht gegeven om een centraal register te ontwikkelen met de gegevens van Nederlandse gediplomeerden. De database, die op internet komt te staan, moet begin 2008 de lucht in gaan.

Naar aanleiding van fraudegevallen met diploma’s en de toename van diploma-mills werd minister Plasterk in november van dat jaar nog eens herinnerd aan de toezeggingen van voorgangers:
“Het Ministerie van Onderwijs wil nog steeds graag een diploma-register, waarin de namen van alle diplomahouders komen te staan. Maar dit ligt juridisch gevoelig vanwege privacy-redenen.”

Het gevoel bekruipt mij, dat wij nog wel even blijven bellen met die aardige mensen van de studentenadministraties.

Op BinnenlandsBestuur.nl is vandaag te lezen dat een vanwege fraude ontslagen ambtenaar zonder moeite weer aan het werk kon. De ambtenaar sluisde van 2004 tot 2007 zo’n 30 duizend euro vanuit een voorschottenpotje voor bijstandsgerechtigden naar een bankrekening van een carnavalsvereniging die hij beheerde. Nadat zijn werkgever hierachter kwam werd hij op staande voet ontslagen en werd strafrechtelijke vervolging in gang gezet.

Dit alles was echter geen enkele belemmering om achtereenvolgens bij de gemeente Den Haag en de Sociale Dienst van Rotterdam aan de slag te gaan. Woordvoerster van die Sociale Dienst Lelia Tak moest gisteren via de media vernemen dat deze fraudeur bij hun in dienst was. Ze gaf toen aan dat de werknemer meteen zou worden opgezocht in hun personeelsbestand.

Detacheringsbureau
‘Dat is inmiddels gebeurd,’ meldde Lelia Tak aan Binnenlands Bestuur vanmorgen, ‘en hij is per direct de laan uitgestuurd. Hij werkte bij ons via een detacheringsbureau, hij was aangenomen als projectmedewerker. We gingen ervan uit dat dit bureau zijn antecedenten had gecheckt, maar niet dus. We hebben het detacheringsbureau hierop aangesproken en vanaf vandaag gaan zij en wij nieuwe medewerkers volledig screenen.’

Uit een recente poll op Sollicitant.com blijkt dat mevr Tak zeker niet de enige is voor wie het niet zo helder is wie de gegevens van het cv van sollicitanten checkt. Maar liefst 80% van de respondenten geeft op de vraag “Wie is verantwoordelijk voor de screening van sollicitanten die via een werving en selectie bureau komen” aan dat hier eigenlijk geen heldere afspraken over zijn gemaakt.

Veel P&O-ers zullen er vanuit gaan dat als ze om een HEAO-er CE vragen ook een gediplomeerde HEAO-CE kandidaat aangereikt krijgen. Zij moeten echter geenszins verbaasd opkijken als in de algemene voorwaarden van het werving en selectie staat dat:

“Het bureau geheel vrij is in de wijze waarop zij de aan de opdrachtgever voor te dragen kandidaat selecteert. In dat kader rust geen verplichting om aan kandidaten persoonlijke of zakelijke referenties te vragen teneinde informatie te verzamelen omtrent het arbeidsverleden.” Of iets in strekking van:

“Wij gaan ervan uit dat inlichtingen die de kandidaten en opdrachtgever over zichzelf hebben verstrekt of die via referenties over hen zijn verkregen correct en volledig zijn.”

Geen overbodige luxe dus om expliciete afspraken te maken over de controle van de gegevens op het cv.

Zo beschrijft mr D. Simons maandag in haar column voor Planet Internet de zaak van een leraar die had gesolliciteerd naar de functie van docent bij een opleidingsinstituut voor gespecialiseerd vmbo-onderwijs. Het opleidingsinstituut had aangegeven dat de leraar te maken zou krijgen met moeilijke jongeren.
Na een korte periode les te hebben gegeven, meldde de leraar zich ziek en bij navraag bleek dat hij ook in het verleden was uitgevallen wegens overspannenheid en een gebrek aan stressbestendigheid. Het opleidingsinstituut besloot de leraar op staande voet te ontslaan en werd hier door de kantonrechter in gesteund. De leraar had kunnen weten dat zijn beperkingen uit het verleden een aanzienlijk risico inhielden voor de functie waarop hij solliciteerde.Gisteren ontsloeg in Limburg Het St. Jans Gasthuis een medisch laborant op staande voet. Aanleiding hiervoor was een bericht in de media waarin melding werd gemaakt dat de laborant verdacht wordt van ontucht met jonge patiënten. De laborant zou de ontucht in een ander ziekenhuis hebben gepleegd en tijdens de sollicitatieprocedure bij Het St Jans Gasthuis hebben verzwegen dat hij betrokken was in een juridische procedure.

Twee trieste situaties met een grote impact voor alle betrokkenen. De werkgevers hebben juridisch ingegrepen. Helaas is dit een correctie achteraf. 
Als ik bovendien lees dat: 

“ Om herhaling te voorkomen, heeft het ziekenhuis besloten om vanaf vandaag tijdens alle sollicitatiegesprekken nog nadrukkelijker te vragen of de sollicitant betrokken is bij juridische procedures die van belang kunnen zijn voor het uitoefenen van de functie. In de arbeidscontracten wordt hierover een extra passage opgenomen.” 

lijkt mij dat volstrekt onvoldoende om in de toekomst wel de betrouwbaarheid van nieuwe medewerkers te borgen. We moeten oog hebben voor het verkoopgesprek de sollicitant met ons voert en om verrassingen te voorkomen is een gestruktureerde check van alle relevante gegevens noodzakelijk